Marek Nowakowski

Marek Nowakowski

Marek Nowakowski – (1935 – 2014), pisarz, publicysta, scenarzysta.
W młodości dwukrotnie skazany na karę więzienia. Wyrok odbywał m.in. w obozie pracy przy ul. Anielewicza w Warszawie („Gęsiówka”). 
W latach 1953–1958 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim.
Debiutował w 1957 ogłoszonym na łamach „Nowej Kultury” opowiadaniem Kwadratowy.
Uczestnik protestów przeciwko wprowadzeniu w 1976 zmian do Konstytucji PRL. Aresztowany w 1984.
Współzakładał podziemne pismo literackie „Zapis” (1977), był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
W 2005 wchodził w skład honorowego komitetu wyborczego kandydata na Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, a w 2010 Jarosława Kaczyńskiego.
2017 – Biblioteka Narodowa ustanowiła Nagrodę Literacką jego imienia.
Był publicystą „Gazety Polskiej”.

Autor zbiorów opowiadań:

  • Ten stary złodziej (1958),
  • Benek Kwiaciarz (1961),
  • Silna gorączka (1963),
  • Zapis (1965),
  • Mizerykordia (1971),
  • Książe Nocy (1978).

Autor scenariuszy do filmów:

  • Meta (1971),
  • Przystań (1971)
  • Siedem czerwonych róż. Czyli Benek Kwiaciarz o sobie i o innych (1973).

Na podstawie jego opowiadania powstał film: Gonitwa (1971).

Autor Raportu o stanie wojennym (cz. 1 1982, cz. 2 1983) i trzech zbiorów wspomnień o życiu w dawnej Warszawie pt. Powidoki (1995, 1996, 1998).

Odznaczenia i nagrody: 

  • 2006 – odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski
  • 2014 – medal Odwaga i Wiarygodność
  • 1968 Nagroda Fundacji im. Kościelskich
  • 1982 Nagroda Kulturalnej Solidarności
  • 1983 Nagroda Wolności francuskiego PEN Clubu
  • 1984 Nagroda Związku Pisarzy Polskich Na Obczyźnie; Nagroda Fundacji Alfreda Jurzykowskiego
  • 2002 Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta
  • 2002 Nominacja do Nagrody Literackiej Nike za Empire
  • 2010 Nagroda Literacka m.st. Warszawy w kategorii „Warszawski twórca”