Legutko Ryszard – XII Kongres Polska Wielki Projekt

Ryszard
Legutko

Urodził się w 1949 roku w Krakowie, w 1973 roku ukończył filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim a 3 lata później filozofię na tej samej uczelni.

W 1991 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego broniąc rozprawy „Krytyka demokracji w filozofii politycznej Platona”. W 1998 r. otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych i został nauczycielem akademickim na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 2003 r. objął stanowisko profesora zwyczajnego. Wśród jego zainteresowań naukowych dominuje filozofia starożytna, historia filozofii oraz filozofia polityczna i społeczna.

W latach 80. działał w prasie podziemnej redagując czasopismo „Arka”. W 1992 roku założył Ośrodek Myśli Politycznej, którego prezesem pozostał do 2005 r. Jego artykuły pojawiały się w „Życiu”, „Wprost”, „Rzeczpospolitej”, „Naszym Dzienniku”, „Nowym Państwie” a także w anglojęzycznym „Critical Review”.

W 2005 roku uzyskał mandat senatora VI kadencji startując z list Prawa i Sprawiedliwości w okręgu krakowskim, został powołany na stanowisko wicemarszałka senatu. Z funkcji senatora zrezygnował w sierpniu 2007, gdy został powołany na urząd ministra edukacji narodowej, który pełnił do listopada tego samego roku. Od grudnia 2007 do kwietnia 2009 pełnił rolę sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. uzyskał mandat europosła z list Prawa i Sprawiedliwości z okręgu dolnośląsko-opolskiego, dołączył do grupy Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. W 2014 oraz 2019 r. uzyskał reelekcję w wyborach europejskich.

Nagrodzony min. Krzyż Wielki Orderu Zasługi czy Nagrodą im. św. Grzegorza I Wielkiego za stawanie w obronie prawdy w życiu publicznym. Jest autorem licznych publikacji z zakresu filozofii, historii, polityki oraz społeczeństwa, wśród których znajdują się m.in. „Esej o duszy polskiej”, „Triumf człowieka pospolitego” (w anglojęzycznej wersji „Demons in Democracy: Totalitarian Temptations in Free Societies”), „Sokrates. Filozofia męża sprawiedliwego” czy „Filozofia presokratyków”. Jest jednym z nielicznych tłumaczy oryginalnych dzieł Platona na język polski.